een tiny house dipje

maart 5, 2019 9 Door Caroline

Het was een avontuurlijk maar intens en bewogen weg die we hebben afgelegd afgelopen jaar. In mijn vorige blog: van idee tot wonen in een tiny house kan je lezen hoe we dit allemaal hebben aangepakt. Nu wonen we hier 3 maanden en niet voor het 1 of het ander het is fantastisch om in een tiny house te wonen. Maar.. ja, er is een maar aan! De eerste maand moesten we echt landen. Je bent eigenlijk heel het jaar bezig met je droom, alles wat je doet, denkt, droomt is tiny house. Je bent er echt 24 uur op 24 uur met bezig en dan woon je eindelijk in je tiny house. Het gevoel was in begin erg dubbel. Ik was heel blij maar ook kwam ik in een diep gat terecht. Eindelijk had mijn lichaam en geest rust na het avontuur, maar dit betekende ook dat ik de weerslag kreeg van afgelopen jaar, alle spanningen zoals: vinden we wel een leuke school voor Lola, hoe gaat Lola dit allemaal vinden, komt ons tiny house wel heel en veilig op bestemming. Ik kan wel blijven doorgaan. Het heeft ons echt nachten wakker gehouden, maar je blijft doorgaan op dat moment, je denkt er eigenlijk niet te veel over na, gewoon gaan met die banaan. Ik was de eerste maand toen we in ons tiny house woonde niet vooruit te branden. Ik sliep veel en was super humeurig! De spanning van afgelopen jaar was duidelijk te veel geweest en had zijn tol geeist maar ik heb mezelf de rust gegund en veel gepraat met de buren die ook dit gevoel herkende. Ik dacht bij mezelf: oef, dus ik ben niet de enige. Iedereen heeft ons opgevangen en na een maand had ik wat meer energie en geniet ik volle teugen van ons tiny house!

In een tiny house wonen is niet alleen rozengeur en maneschijn! Het is zeker niet als je klein woont dat je dan het geluk hebt gevonden en alles vanzelf gaat. Het is een manier van leven. Dichter bij de natuur, meer buiten, duurzaam. Je ecologische voetdruk verminderen. Hier moet je hard voor werken en gaat niet altijd vanzelf. Je hebt ook te maken met tegenslagen.

Wij zijn ons huis aan het leren kennen. Door in een zelfvoorzienend tiny house te wonen kan je makkelijk dingetjes loslaten en van kleine momenten genieten. Ik vind het een mega fijn gevoel om terug dichter bij de natuur te staan. Blij zijn met regen zodat je genoeg water hebt, zonnige dagen dat je heerlijk kan buiten zitten maar ook dat er genoeg stroom binnen komt. Het is zo fijn om te leven met geen eindeloos kraan die maar blijft openstaan, maar dat je bewust wordt van wat je verbruikt. Zelfs Lola onze dochter van 6 staat te springen als het regent en dan zegt ze: Joepie mama, kijk het regent! We hebben weer genoeg water. Dan gaat mijn hartje glunderen dat een klein meisje de waarde van de natuur begrijpt.

Caroline

Please follow and like us: